31 Temmuz 2009

insanın en çok alışma kabiliyetine hayranım...
___

nasıl oldu bilmiyorum ama bugün garip bir şekilde zorlaştırdım hayatımı..
bazen durumların içinde öylesine sıkışıp kalıyorum ki olayları fazla büyütüyorum kafamda oysa bi durup baksam şöyle, biri stop tuşuma basmalı bazen düşünürken..
aslında isyanım şuna yanlış zamandaki yanlış insanım ben bunu bir kere daha farkettim bugün, öyle istedim ki bugün 30 sene önce yaşamış olmayı...
saygısızlığın, terbiyesizliğin özgüven sayıldığı, nezaketin eziklik cahillik algılandığı bu zamanda yaşamak istemiyorum ben.
Bunları böyle algılayan sığ insanlardan da nefret ediyorum o anda orda küfürü basıp al sana özgüven demek istiyorum.
ben eğer bir insanla konuşmuyorsam onu aptal bulduğum, konuşmaya değer bulmadığım içindir, başka bi sebep algılanmasın...

Hiç yorum yok: