merak ediyorum nasıl yapmayı başarıyor insan bunu, sevdiğine bu kadar acı vermeyi

hayattaki bütün ilişkileri düşünüyorum, hiçbiri bu kadar ihtiraslı değil, bu kadar tutkulu bu kadar acı verici, bu kadar üstüne düşünülesi, neden neden bu hale geliyor bu ilişkiler bunu diğerlerinden farklı yapan ne

ne var aşkın kimyasında ne bozuyor bu ilişkinin metabolizmasını?

(not: ve şu anda dinle bence scorpions still loving you.. still loving you baby woohooo...)

hiçbir ilişki çeşidinde bir anda birşeyler ortaya çıkmıyor, kimse birbirine bu kadar yalan söylemiyor, kimse kimseyi böyle yerle bir edemiyor.

ben yine neden sorusunu çok sormaya başladım kendime...

hani bazen gitmek zorunda kalıyosun ya gitmek zorunda bırakılıyosun ya

neden söylediklerinle yaptıkların tutmuyor çok merak ediyorum, bu kadar mı zordu diyorum, bu kadar mı gerekliydi, bir yerden sonra ne desen boş işte birşeylere bile bile inanmak istiyorsun işte belki de inanmamak, ateşe yürümek gibi

zor zor