30 Kasım 2009

...bu ev çok bi sensin niyeyse...

Seni düşününce aklıma kocaman renkli balonlar geliyor.
En çok da kırmızı balonlar. Ellerimde tuttuğum sonra gökyüzüne dağılan...
Sana bakınca uzun film akşamları geliyor aklıma, elinin kolunun benim yakınlarımda bir yerlerde olduklarını bilip mutlu olduğum..
Uzun yürüyüşler geliyor, sürekli sana çözüm üretmeye çalıştığım..
Upuzun geceler geliyor, çok ama çok eğlendiğim, özgür olduğumu hissettiğim..
Uzunca konuşmalar geliyor, aslında tam olarak neden bahsettiğimizi hatırlamadığım..

Sonra bir şey oldu.
Biri parmağını şıklattı.
Biri gelip ışıkları yaktı.
Biri geldi ve beni bu rüyadan uyandırdı.
Tüm balonlarımı elimden aldı.
En çok da kırmızıları...

Hiç yorum yok: