2 Kasım 2009

merhaba,
bu içimdeki yeni beni yiyip bitiren,
aklımdan bir türlü çıkmayan,
düşünmesi bile kötü,
bu duygu, şüphe mi demeliyim.
beni yoruyorsun, tüm hayat enerjim sökülüp alınıyor ellerimden sanki sen aklıma düşünce..
çünkü eğer sen gerçeksen ben bir kez daha hayata olan inancımı çok acıyarak kaybedicem,
bi daha kazanmamak üzere değil belki
çünkü neler oldu hayat sizi yeniden ve yeniden kazanmayı başarıyor, kendine döndürmeyi
ama bu kez
evet senden korkuyorum itiraf ediyorum
hem de çok
ama ben seni de yenerim biliyorum
ama olma lütfen olma
ki bu içimdeki senin gerçekleşme ihtimalin inan yaşamamı güçleştiriyor
baya

Hiç yorum yok: