arabam kabağa dönüştü bu gece,
sen de bir hayal kırıklığına...
aslında bu yazı şöyle başlayacaktı
"ben ne zaman bir hayal kursam ya da birşeyi aklımdan geçirsem bir insanla ilgili er ya da geç
bir şekilde aklımdan geçen şeyi yaşıyorum. Bir fırsat oluyor ve az çok yakınsıyorum hayal ettiklerime,
içimden geçirdiklerime.."
evet aslında bu cümle hala geçerliliğini koruyor.
Ama başka birşey farkettim bu akşam biraz daha önemli birşey;
evet oluyor aklımdan geçenler ama nedense hep iyi şeylere vesile olmuyorlar.
yani istediğin şeyi elde etmen demek bazen tam olarak istediğin şeyi elde ettiğin anlamına gelmeyebiliyor.
hayattan öğreneceğim o kadar çok şey var ki daha,
bazen yüzyüze gelince bunlarla ben ne kadar hamım daha toyum diyorum, afallıyorum.
Nasıl inanıyorum bazı şeylere, nasıl gözüm boyanıyor bazen, köreliyor.
İnanmak istiyorum belki de kandırıyorum kendimi.
Ama atladığım bir nokta var ki; ben aslında sandığım kadar umursamaz bi insan diilim aksine zannettiğimden çok daha fazla
takıyorum birçok şeyi kafama.
O yüzden de kendimi kandırıp kısa süreli mutluluklara evet deyip sonra da çekip gidecek bir lüksüm yok, çünkü muhakkak
ardından çok daha fazla üzülüyorum...
işte bu akşam ne oldu diye soracak olursan bununla yüzleştim bir kez daha.
Nasıl bir dünyada yaşıyoruz,
Güçlünün kaba, hoyrat, umursamaz, bencil olduğu, en yakın arkadaşına bile değer vermediği
bir dünya ki sorma.
iyi niyetli insanlar ne kadar akıllı ne kadar zeki hatta çakal dahi olsalar bir yerde bir şekilde farkında olmadan
kullanılıyorlar diğerleri tarafından.
Peki kim soracak bunun hesabını?
Kendini nasıl iyi ve güvende hissedecek bu iyi insan?
O da mı zorbalaşmalı kötüleşmeli
yani gücünün yettiğini kullanmalı?
Hiçbir şey dilemiyorum bu gece hayattan
kimse iyi olmasın
kimsenin gözü de açılmasın
sadece farkına varıyorum ve biliyorum ki hiçbir zaman tam olamayacağım
ama daha çok var, çok yol yürümem, çok görüp, çok geçirmem lazım.
belki de diliyorum bir şey yine kendimi tutamayarak;
keşke gerçek olsaydı her şey ama her şey çok net olsaydı.
Acaba tam olarak dile getirebildim mi dileğimi?

Aslında yazacak öyle çok şey var ki daha...
Biraz daha açık mı yazmalıyım acaba çünkü içim boşalmadı nedense..
Keşke diyorum sen diyorum kime diyorum?!?

Not1: Candan Erçetin'in albümü çok güzel ama Şebnem Ferah'ınkini dinleyemedim bile baya üzücü bunu söylemek.
Not2: Sen diyorum neden benle uğraşıyorsun diyorum, çok da pahalı bir oyuncak değilim ama?
Not3: Herşeye rağmen güzeldi, gecenin yarısında kar*ı görmek, Başka Dilde Aşk ve siyah efe...