Öyle umutsuz ve sıkılmıştım ki yine ve yorulmuştum artık her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünmekten; bir şey yaptım.
Yine bir yalana inandırdım kendimi, bir şey söyledim kendime, en azından beynimin "dur" tuşuna basmaya yetti. Yalan değil aslında oyalayıcı bir söz diyelim.
Bir tarihe kadar hayatımdaki herhangi bir şeyi, hiç ama hiç düşünmeyeceğim, akşam ne yiyeceğimi bile...