Varlığını sorgulamaktan yoruldum.

Aslında hiçbir şeyin anlamı yok bu hayatta. Sonuçta elinde kalan hiçbir şey olmayacak çünkü. Sadece senin hatırladığın birkaç anı dışında. Dünyayı kurtarmak diye bir şey yok. Çünkü kurtarılacak bir dünya yok. Dünya senin varlığınla eş değer, sen yoksan o da yok. Topluma yararlı olmak, insanlığa bir şey bırakmak, yaşamlarına anlam katmaya çalışan insanların uydurduğu şeyler. Yaşadığın bu dünya ve hayatın zihnindeki anılardan ibaret. Sen bu akıp giden hikayenin içine belli bir zamanında düşmüş bir alt hikayesin, varlığın genel hikayenin gidişatını etkilemeyecek, sen sadece ondan yararlanarak anılarını zenginleştirebilirsin. Ne üzüldüğün o sefil çocuklar, ne canını acıtan arkadaşın, ne seni aldatan ama bir türlü kurtulamadığın sevgilin, peşinde koştuğun okullar, yani üzüldüğün her şey bugün varlarsa yarın yoklar. Çünkü sen de yarın olmayabilirsin. Şu ana kadar inandığın, tutunduğun tüm değerler aslında oluşturulmuş şeyler; ahlak, doğru, yanlış, iyi, kötü.Gerçek olan bir tek şey varsa o da bu ve bu gerçekliği kabullenmek kolay olmuyor. Zaten hayatın rutininde çoğu zaman unutup gidiyorsun.