7 Eylül 2009

bir damla yağmur anlattı beni bana...

bu eylül sabahında içimde bir şarkı çalıyor
bilmiyorum bir anlamı var mı
zaten içimdeki anlamları anlamak için derin sancılar çekiyorum bu aralar
hava öyle kapalı ki keşke ışıklar hiç yanmasaydı diyorum
biri gelip ışıkları yakmasaydı
bir sürü insanın içi kararırken ben öyle seviyorum ki bu karanlığı
tam bu karanlığın olduğu günlerde olmak istediğim yerler var
ama burası değil, hiç değil
birisi tarafından anlaşılmayacağımı hissettiğimde daha da karmaşıklaşıyorum elimde olmadan
öyle bir yerdeyim ki çıt desen kırılıyorum
kimse bilmiyor
bir de zamanı hiç sevmiyorum bu aralar
öyle üzüyor ki beni
sonra film izlerdim belki ya da uyumaya devam ederdim biraz daha
belki de kalkıp kahve yapıp yağmuru izlerdim pencereden
ama böyle değil, burda değil
pembe bir hırkam var benim onu giyerdim kesin keşke burda olsaydı şimdi
üşümeyi özlemişim, keşke bu karanlıkta kaybolsam birkaç zaman
korktuğum, kendime bile söyleyemediğim şeyler var belki
farkında değilim
ama şimdi keşke burda olmasaydım
keşke biri gelip ışıkları yakmasaydı
ben seviyordum bu karanlığı...

2 yorum:

ayçöreği dedi ki...

benn de montlarımıı özledimm yahuu..
noluoo bizee..
daha tatile gitcezz; sahilde çılgınca dansedicezz.. umarsızca..
beeenn nizm-i sarhoşluk istiycemm sen bana ne olduğunu öğrenince kızıcaksın ; izin vermiyceksinn falann..=)
sonra yol oluckk güzel olucakk bugünn onu farkettimm..=)
yanii ışıklar açılcakk bi süreliğine; üzgünümm=))
|~~çok özledimm senii..
( bak; ilk kez itiraf ediyorum::M:)

pamuk dedi ki...

ama sen bunu bir de burdan dedin ya kayıtlara geçti artık, ben hakkaten ölsem de gam yemem=))
kızmam bebeğim hatta ben de isterim gerekirse=))
ayrıca sana tatillerin en çılgınını yaşatıcam aklın şaşacak,
bi de bi de ben seni çok çok daha çookk özledimmmmm muahh!!!