şimdi ben nerdeyim biliyor musun?
Sınanıyorum.
Bu akşam dönerken eve
elimde poşetlerim
oturdum yine bir apartmanın ön duvarına,
karşımda boğaz içi köprü
nasıl yakınsın şimdi bana
ama ben nasıl bu kadar uzak düştüm sana
bir seçim yapmam gerekti
kendimce seçtim yine birini
doğrusu yanlışı yok bu işlerin
geç oldu ama net oldu
öğrendim.
herkesin yerine geçtim ya şu hayat döngüsünde
hala da değişiyor roller
şimdi sana şöyle söyliyim
kapat gözlerini
hayal et
mevsimlerden ilkbahar
yerlerden İstanbul
üzüldüğün
canını sıkan
kaybolduğun
yüreğine oturmuş
her şey ama her şey yok olmuş
sen ve istediklerin
bu sefer doğru yerde
doğru zamanda
ilk kez karşılaşmışsınız
belki de bir kez daha demeliyim
hani bazen gökyüzüne bakarsın bir martı uçar
kalbini sıyırıp gitti sanırsın
öyle
.